Ondanks Corona pandemie toch een WK challenge

Een jaar vol Corona ellende en weinig tot geen wedstrijden in een veranderende wereld. Toch was er op 20 september 2020 nog een lichtpuntje in de duisternis. Ondanks de strenge regels lukte het Motorsportvereniging Roden een WK langbaan challenge te organiseren. En wat voor een challenge. Met een beperkt publiek en een zorgvuldige in vakken opgedeeld terrein werden de strenge corona regels perfect nageleefd.  Niet 8 maar slechts 4 rijders konden zich plaatsen voor het WK langbaan in 2021. Gezien het aantal van 25 deelnemers moest er dus elke heat gepresteerd worden om dit doel te bereiken. Voor Nederland hadden we Romano Hummel en Theo Pijper aan het lint en stonden Dave Meijerink en Jarno de Vries in eerste instantie als reserve. Door een vrijgekomen plaats schoof op de wedstrijddag Dave Meijerink door als vaste deelnemer en stonden Jarno de Vries en Mika Meijer als reserve te boek. Dave Meijerink mocht in de eerste serie gelijk het spits afbijten en deed dit met verve. Vanaf de laatste plaats boenderde hij door het veld om na 4 ronden als eerste afgevlagd te worden. Een schitterend begin van de dag. De tweede serie bracht Theo Pijper aan het lint en deze herhaalde het huzarenstukje van Dave Meijerink door de heat van start tot finish aan te voeren en op zijn naam te zetten. De derde heat bracht ons de derde Nederlander, Romano Hummel. Het probleem van dit seizoen, de start, deed zich ook nu voor en hij kwam als derde weg. Wat hij ook probeerde, Josef Franc en Tomas Jonasson waren niet meer te achterhalen zodat een derde plaats zijn deel was. Heat vier kenmerkte zich door de winnaar, de oudste van het stel, Bernd Diener en een tegenvallende James Shanes die als laatste de finish passeerde. Heat vijf was voor Max Dilger met achter hem de ervaren Andrew Appleton. Op plek drie een vier een mooi gevecht tussen Henri Ahlbom en Martin Malek die in het voordeel van Ahlbom werd beslist. Heat zes werd van start tot finish gedomineerd door Max Dilger met achter hem Hynek Stichauer en Zack Wajknecht. De laatste knokte zich in de laatste bocht buiten om Stichauer en werd tweede in deze heat. Heat 7 bracht ons weer Romano Hummel die wederom pas als derde van start ging. Nu liet hij echter even zien dat hij een wereldtopper is en in de derde bocht lag hij al op de tweede plaats op afstand van Bernd Diener die hij echter in de laatste ronde ook nog binnen hengelde met zijn bekende spectaculaire rijstijl. Tijd voor heat 8, hier verscheen Dave Meijerink weer ten tonele. Na een ietwat slechte start kwam hij na de eerste ronde door op plaats vier achter James Shanes. Langzaam maar zeker kwam hij aan het wiel van Shanes maar hij leek het niet te redden. Toch kwam hij op karakter in de laatste bocht buitenom James Shanes en de derde plaats was een feit. Winnaar van deze heat werd Josef Franc voor Kenneth Kruse Hansen. Theo Pijper herhaald in heat negen zijn kunstje van zijn eerste optreden en wist ook deze heat van start tot finish aan te voeren. Paul Cooper stuurde vanaf plaats vijf ,in heat tien, gelijk buitenom door naar de eerste plaats. Achter hem ontspon zich een verwoed gevecht tussen Henri Ahlbom en Tomas Jonasson. Ze gaven elkaar geen meter en maakten er voor het publiek een mooi gevecht op het randje van. Echter bij het ingaan van de laatste ronde ging  Jonasson over het randje en kwam ten val. De heat werd wel uitgereden met als winnaar Paul Cooper. De gevallen Jonasson moet gelijk in heat elf weer aan de bak en pakte met zijn, ondanks zijn eerdere val, gewaagde rijstijl een derde plaats achter Bernd Diener en Kenneth Kruse Hansen. Heat twaalf was voor Fabian Wachs die zich goed manifesteerde tussen de toppers. Josef Franc liet in heat dertien zien waarom hij de uiteindelijke dagwinnaar zou worden en sloot de heat met een ruime voorsprong af. Heat 14 was wederom voor Romano Hummel die in een weergaloze stijl, na een betere start dan de andere heats, zijn punten maximaal aanvulde. Dave Meijerink kon met plaats vier dit keer geen vuist maken. Theo Pijper was in heat 15 slecht weg en sloot als vierde aan. Met een prachtige actie stuurde hij de machine in de tweede bocht tussen 2 belagers door en kwam er op een tweede plaats weer uit achter James Shanes, waarop hij in de laatste bocht nog een aanval deed.  James Shanes hield echter stand en verzamelde zo de broodnodige maximale punten die er in deze heat te behalen waren. Heat 16 bracht wederom James Shanes aan het lint, maar hij zou het kunstje van de voorgaande heat niet weten te evenaren. Het was Jakob Bukhave, die we de hele dag nog niet hadden gezien, die de leiding pakte gedurende twee ronden. Vervolgens was het Martin Malek die hem voorbij kwam en de overwinning pakte. Jakob Bukhave hield stand op de tweede plaats ten koste van James Shanes die in deze heat niet verder kwam dan de derde plaats. Invaller Jarno de Vries moest samen met Dave Meijerink de kleuren voor Nederland hoog houden in heat 17. Na de start kwam Jarno de Vries als tweede uit de tweede bocht met achter hem Dave Meijerink. Paul Cooper had de leiding genomen en Zack Wajknecht kwam vervolgens vanaf plaats vier om de beide Nederlanders heen. Dave Meijerink wist te volgen en zo kwamen Paul Cooper , Zack Wajknecht en Dave Meijerink bij elkaar. Bij het ingaan van de laatste ronde was het Zack Wajknecht die vanuit de bocht om Paul Cooper heen kwam en  Dave Meijerink met zich mee nam. Ondanks een verwoede poging van Dave Meijerink om door te stoten naar de eerste plaats kwamen ze in genoemde volgorde over de finish. Heat 18 eindigde zoals hij begon met winnaar Josef Franc gevolgd door Max Dilger, Theo Pijper, Bern Diener en Fabian Wachs. Heat 19 bracht ons de spectaculair rijdende Tomas Jonasson die in een gewaagde , maar snelle stijl de heat op zijn naam schreef door vanaf start te leiden. Dan was het al weer tijd voor heat 20 waarin Romano Hummel aan moest treden. Na de start lag hij ingaand bocht op plaats vier, maar wist met een gewaagde actie buitenom, waarbij het voorwiel door een hobbel los kwam van de grond, gelijk door te stoten naar de eerst plaats. Deze stond hij niet meer af en gedurende de race werd het veld uit elkaar getrokken met op  plaats twee en drie Kenneth Kruse Hansen en Stephan Katt. In heat 21 was het wederom de beurt aan Romano Hummel. Ook deze heat wist hij op zijn naam te schrijven met de wetenschap dat de plaatsing voor de WK 2021 binnen was. Theo Pijper kwam door een bekeken actie in de eerste ronde binnendoor bij Jakob Bukhave en sloot de heat met de bijbehorende punten als tweede af. Tomas Jonasson kwam in heat 22 wederom op nagenoeg dezelfde plek in bocht 1 ten val en blesseerde daarbij zijn pols. De heatt werd over gestart zonder Jonasson maar zou wederom een herstart krijgen. Gelijk na de start beukte Max Dilger, die punten moest scoren, zich met een kamikaze actie onder Jarno de Vries die vervolgens in de grasrand buiten de baan terecht kwam. Alle rijder weer aan de start en nu was het Jarno de Vries die overtuigend de kopstart pakte en aan de leiding lag. Hij hield dit 1,5 ronde vol totdat Stephan Katt hem passeerde. Max Dilger moest zijn punten scoren en reed op het randje van zijn kunnen op de derde plaats. Met een goed bekeken actie kwam hij echter ingaand bocht tussen Stephan Katt en Jarno de Vries door. Stephan Katt hield stand tot de volgens de bocht. Hier stelde Max Dilger echter orde op zaken en pakte zo het benodigde maximaal aantal punten. Stephan Katt werd tweede en James Shanes was een sterk rijdende Jarno de vries nog gepasseerd en werd zodoende derde. Ook Max Dilger was na deze heat verzekerd van een plaats in het WK 2021. In Heat 23 stapte Gabriel Dubernard in de laatste ronde er even af met als gevolg een herstart zonder hem. Josef Franc en Andrew Appleton namen,net als in de afgevlagde heat, de leiding met dit keer Andrew Appleton als leider. Hangend aan de motor kwam Josef Franc steeds dichterbij , maar hij nam geen risico meer met de wetenschap dat de dag overwinning binnen was evenals de plaatsing voor het WK 2021. Zack Wajtknecht reed in heat 24 vanaf de derde plaats naar voren in een poging de leidende Kenneth Kruse Hansen te achterhalen. Deze hield echter stand en pakte de overwinning. De laatste heat van de dag zou er een worden met de referee in de hoofdrol. Hynek Stichauer leidde van start tot finish maar achter hem ontspon zich een gevecht tussen Bernd Diener en Dave Meijerink. In de tweede ronde kwam Bernd Diener duidelijk buiten de baan op het gras, maar deze lijnoverschrijding zou Dave Meijerink aangerekend worden. Een zeer kwalijke fout van de referee die zowel qua klassering als financieel gevolgen had voor Dave Meijerink. Dave zou Bernd Diener voor het ingaan van de laatste ronde nog wel fraai buitenom passeren en tweede worden, maar werd zoals gezegd uit de uitslag gehaald. Josef Franc, Romano Hummel, Max Dilger en Theo Pijper hadden zich vandaag verzekerd van deelname aan het WK langbaan van 2021. Zo kwam er einde aan een WK challenge in Roden die we niet snel zullen vergeten. Vanwege het Corona virus was alles in het werk gesteld om deze wedstrijd te kunnen laten verrijden. Met een beperkt publiek en strikte maatregelen werd er aan alle eisen voldaan en had Motorsportvereniging Roden laten zien, ook in mindere tijden, een top organisator te zijn. Ik was in de gelukkige omstandigheid dat ik aanwezig mocht zijn om de complete wedstrijd weer op video vast te leggen, zodat er over een aantal jaren hopelijk gezegd kan worden: " weet je nog ?.. toen hadden we de Corona pandemie, maar wat was het een geslaagde dag "..... 

 

( foto's: Theo Pijper (12), Josef Franc (3), Romano Hummel (23) en Max Dilger (10) plaatsten zich voor het WK langbaan 2021)

 

.. We zullen doorgaan..

Het jaar 2021 lijkt, net als het voorgaande jaar, een jaar van trainen te worden. Nu we nog steeds opgescheept zitten met de maatregelen die het Corona virus met zich mee brengen is er nog geen uitzicht naar volledige wedstrijden. Gezien het grote aantal inschrijvingen bij de VTBM voor dit jaar is de belangstelling groot. Ondertussen zijn na Vledderveen de banen van Roden en Joure ook weer open gegaan om hier te kunnen trainen.

De vele vrijwilligers blijven gelukkig geloven in een goede uitkomst wat betreft het weer opstarten van de wedstrijdkalenders. Sterk gemotiveerd wordt er in Vledderveen verder gewerkt aan de accommodatie en dit werpt zijn vruchten af. Trainingsdagen met veel rijders en rijdsters laten zien dat de baansport leeft. Ook weten naast de oude bekenden  steeds meer coureurs de gravel en zandbaan van Roden te vinden en ook hier zien we fanatiek trainende jongens en meisjes en dames en heren.

Ook hier veel respect voor de vrijwilligers die alles, ondanks de vele beperkingen die het Corona beleid met zich meebrengt, tot in de puntjes verzorgd hebben. Met als hoogtepunt het organiseren van een WK challenge vorig seizoen. Joure houdt zich strikt aan de adviezen van het RIVM, maar is ook weer open. Wel met een beperkt aantal vooraf geselecteerde rijders, maar ook hier doen ze hun best voor de coureurs. Een kleiner rennerskwartier in verband met de 1,5 meter maatregel zal een reden zijn om het aantal rijders te beperken. Gelukkig is er voor iedereen kans en wordt er bij te veel aanmeldingen goed bijgehouden wie er bij toerbeurt rijden kan op de zaterdagmiddag of woensdagavond.

In Lelystad doen ze veel voor een andere tak van baansport, namelijk het flattrack rijden. Met opleidingen en speciale "opstapdagen" worden de kneepjes van het flattrack rijden aan de nieuwe flattrackers bijgebracht. De laatste jaren bestaat de flattrack-scene uit een mooie aantal rijders die zowel in Lelystad als ook in Vledderveen en Roden hun rondjes op het gravel kunnen maken. Ook zien we zo nu en dan wat nieuwe gezichten op de verschillende banen. Aangestoken door familie of kennissen gaan zij ook in training. Nu er geen wedstrijden zijn een mooie gelegenheid om te oefenen en bij een eventuele start van het seizoen kunnen ze gelijk de baan in ! 

De hele wereld kampt met de gevolgen van het Corona virus en we zitten al voor het tweede seizoen zonder definitieve wedstrijden. Elke week wordt er wel weer melding gemaakt van een afgelast evenement ergens in Europa. Elke dag van de week lijkt gelijk te zijn en toeleven naar een wedstrijd is er niet meer bij. De voorbereiding in de training, de spanning van de wedstrijden, de gezelligheid rond de baan ... dit alles wordt erg gemist.

De standpunten van ons kabinet zijn ook niet geruststellend voor de gemotoriseerde sporten, maar we mogen de hoop niet opgeven en we moeten positief vooruit kijken naar betere tijden. Tijden waarin we als rijder en publiek weer zwart van het stof thuis komen met in de neus de geur van benzine en methanol. Uitkijkend naar de volgende week waarin we wederom 4 rondje linksaf kunnen gaan. Blijf positief gestemd, al was het maar voor al die vrijwilligers die zorgen dat de sport blijft doorleven !

(foto's:  training 65cc Vledderveen  -  trainen 125cc, gravelbaan Roden  -  Dirk Fabriek (94) op de flattracker  -  Gescheiden opgesteld volgens protocol (Roden)

 

MRTO Vledderveen organiseert eerste baansport wedstrijd 2021

Na bijna twee jaar corona ellende met bijbehorende beperkingen en maatregelen, was het de MRTO Vledderveen die op 12 juni 2021 de eerste baansportwedstrijd van dit jaar organiseerde.

Niet alle klassen konden door de beperkingen helaas aan de start komen, maar de jeugd in de 50, 65, 85 en 125cc klasse mochten aan het startlint verschijnen. Ook was er een ST2/regioklasse toegevoegd, maar hier mochten slechts rijders aan deelnemen die op minder dan 20km van de baan woonachtig waren.

Ik was 's morgens voor de training al aanwezig op de baan en het eerst wat mij opviel was het geringe aantal rijders wat op deze wedstrijd was afgekomen. Waar wekelijks tijdens de trainingen het rennerskwartier nokje vol staat, was er nu nog genoeg ruimte. Waarschijnlijk te wijten aan het feit dat de "grote klassen" niet reden en een groot aantal rijders dit seizoen als verloren beschouwden en nog niet op de motor hebben gezeten.

Dit mocht echter de pret niet drukken en een stralende zon toverde stralende gezichten bij de coureurs die nu eindelijk weer eens een echte wedstrijd konden rijden. Waar aanvankelijk was gekozen om 3 manches per klasse te rijden, werden dit er 4 met doortelling van de punten. De 50cc klasse kende 4 deelnemertjes die hun rondjes op de gravelbaan mochten rijden. Levi Hindriks, op zijn nieuwe KTM, ging het snelste rond en wist de wedstrijd te winnen. Dit deed hij voor Bas Ratering, het kleinste mannetje op het laagste motortje. Guus Meijer werd vandaag derde.

In de 65cc klasse was Ravi Nijenhuis de snelste voor Steijn Kuipers, Gabryela Horenga en Ismael Traore die steed beter rond gaat op de 65cc. Nu in alle manches nog op de vierde plaats, maar dat komt zeker goed. De mooiste klasse van de dag qua spanning was zeker de 85cc klasse. Niek Meijerink was maar weer eens op de crosser gestapt maar kreeg geduchte tegenstand van Sven Zuur, Quinten Kin, Jafaro Hazeveld en ,de dame in het gezelschap, Kim Ratering. Jafaro Hazeveld leek na de training wegens een defecte motor vandaag  niet aan de start te komen, maar door een collegiaal gebaar kom hij op de reserve motor van Sven Zuur toch deelnemen. In alle manches was er veel spanning en positiewisselingen en was het ouderwets genieten voor de toeschouwers.

Uiteindelijk wist Niek Meijerink de winst te pakken voor Kim Ratering en Sven Zuur. De 125cc klasse was opgedeeld in een A en een B groep. In de B groep was de overwinning voor Thomas Stevens die ondanks de niet altijd vlekkeloze starts toch sterk naar voren wist te rijden om de strijd met Sebastian Reitsma aan te gaan. In de laatste manche was er wel een kopstart en werd de overwinning veilig gesteld voor Sebastian Reitsma. Keurig derde werd Johan Witteveen die na zijn recente overstap van de 85 op de 125cc zijn draai duidelijk heeft gevonden. Stralend van oor tot oor mocht hij de derde tree van het podium beklimmen. Naast de genoemde spanning in de 85cc klasse was ook de 125cc A klasse de moeite meer dan waard. Favoriet Jelmar Naessens was er in de training met een vastgeslagen ketting nog even af gegaan en het was even afwachten wat dit voor impact had gehad. Dat werd al snel duidelijk na de eerste manche.....helemaal niets! 

Na een kopstart liep hij weg bij het veld en achter hem ontspon zich een mooie strijd met Bern Monkel, Johan Veenstra en Dave Hogerhuis. Ook in de resterende manches maakten deze rijders de dienst uit en mochten Bern Monkel en Johan Veenstra naast winnaar Jelmar Naessens plaats nemen. Slechts 5 rijders in de gecombineerde ST2/ regioklasse, waaronder 1 dame, Fardau de Ree. Special rijder Mark Beishuizen ging spectaculair rond maar wist niet te voorkomen dat Mike Klein de overwinning opeiste. Fardau de Ree gaf goed partij en hield lang stand tussen deze twee rijders. Step aan step streed ze met deze twee mannen om een goede klassering. Verder was Milan Groen na een val in de eerste manche reeds uitgeshakelt en reed Henri Hardenberg op gepaste afstand zijn rondjes. Hij kwam echter nog wel op het podium door de opdeling van de klasse in ST2 en regio en had zichtbaar een mooie dag gehad gezien zijn lachende gezicht.

Al met al weer een geslaagde dag voor de MRTO Vledderveen die haar nek weer durfde uit te steken in deze moeilijke corona tijd. Een geweldig gedreven team vrijwilligers waar menig club een voorbeeld aan kan nemen.

(foto's: Jelmar Naessens (125cc) ging er in de training nog even af  -  Bas Ratering ging als de brandweer in de 50cc klasse  -  Henri Hardenberg had zichtbaar genoten van de racedag.)

Stug volhouden wordt beloond in Westeremden

Mans Engel was vastberaden om, ondanks de Corona beperkingen, zijn wedstrijd in Westeremden op 16 Juli 2021 door te laten gaan. Deze vastberadenheid en doorzettingsvermogen resulteerde in twee prachtige racedagen ,die als twee eendaagse evenementen te boek stonden.

Vrijdagmiddag begonnen de KNMV coureurs aan hun wedstrijd en rond 20.45 waren de uitslagen bekend. De opkomst was wat mager wat waarschijnlijk te wijten was aan het feit dat de vooruitzichten op wedstrijden erg somber waren en er veel coureurs geen licentie hadden aangevraagd.

Door de geringe opkomst werd de dag begonnen met een combi klasse. Slechts een 50cc coureur kwam samen in de baan met  vijf 65cc piloten. Rowan van der Lende won gemakkelijk de eerste twee manches maar kwam in de laatste manche slecht weg. Hier profiteerde Steijn Kuipers van en hij schreef de laatste manche op zijn naam. Dit leverde hem een tweede plaats op het podium op naast winnaar Rowan van der Lende en Gabriëla Horenga.

Opvallend was het optreden van Levi Hindriks. Als enige 50cc coureur tussen het 65cc geweld hield hij keurig stand en wist in de top mee te draaien. Hij werd als enige in zijn klasse dan ook automatisch eerste, maar had tussen de 65cc klassering ook op het podium gestaan. Niek Meijerink had de special even gelaten voor wat het was en kwam vandaag aan de start in de 85cc klasse. Samen met 5 andere coureurs maakte hij er een mooi schouwspel van. Alle drie manches werden gewonnen en het hoogste treetje van het podium mocht beklommen worden. Een opvallend sterk optreden van Quinten Kin vandaag. Hij reed, onder druk van Sven Zuur en Jarno Bosma, na een iets mindere eerste manche, in de beide laatste manches knap naar een tweede plaats wat resulteerde in een tweed plaats in de dag- uitslag. Derde werd vandaag Jarno Bosma die de oude vorm weer terug lijkt te hebben gevonden.

Altijd spektakel in de 125cc jeugd klasse met favoriet Jelmar Naessens, die gelijk vanaf de 85cc zijn draai op de 125cc heeft gevonden. Hij maakte zijn favorieten rol waar en won twee series en de finale. Dave Hoogerhuis en Bern Monkel reden knappe series en werden tweede en derde. Opvallend was het optreden van Kars Talma die zijn partij aardig weet mee te blazen. Vandaag met een vierde plaats nog net geen podium, maar dat komt eraan. De b-finale werd in de laatste bocht beslist. Slechts twee rijders gingen door naar de a-finale en het was duidelijk dat dit Valentino Luider zou worden. Rens Spanjer lag op koers voor de tweede plaats maar werd op wilskracht in de laatste bocht verschalkt door Gert Homans op de geleende GasGas van Jeroen Achtien. Joran Marra en Jarno Terpstra schreven in de 125 senioren beiden een serie op hun naam en kwamen in hun tweede serie tegen elkaar uit. Deze werd in het voordeel van Jarno Terpstra beslist ,fel op de huid gezeten door Joran Marra. Alleen Anne Bos wist deze beide rijders enigszins te volgen. De b-finale bracht toch niet de minste rijders aan het lint. Jelmer de Ree, Abe Kooistra, John Bosma en Jarno de Vries, die voor deze gelegenheid maar eens op de crosser was gestapt. John Bosma moest gedurende de wedstrijd lossen, maar de andere drie rijders maakten het spannend tot de laatste bocht. Jelmer de Ree en Jarno de Vries mochten door naar de finale. Jelmer de Ree pakte in deze finale gelijk de kop en leek onbedreigd naar de overwinning te rijden. Echter in de voorlaatste ronde kwam Joran Marra met een enorme jump bij start en finish langszij en wist de wedstrijd te winnen voor Jelmer de Ree. Tot de voorlaatste ronde lag Jarno de Vries ook op koers voor een beker, maar het was Jarno Terpstra die dat belette en derde werd. Bij de dames reed Kelsey Rozenberg zeer geconcentreerd haar wedstrijd en wist in de eerste serie de aanvallen van Jessica Elsinga tot op de finish af te slaan. Chantal Kin volgde netjes op gepaste afstand en werd derde. De tweede serie bracht als hoofdrol speelsters Maaike de Ree en Annelies Veensma die elkaar flink op de huid zaten. Deze serie werd in het voordeel van Maaike de Ree beslist. In haar volgende serie deed ze dit nog eens over , maar alles moest wel uit de kast gehaald worden. In de laatste bocht lag  Fardau de Ree nog op koers voor goud, maar ze werd door Maaike verschalkt op de finishlijn. De finale was er een van veel strijd. Wederom een kopstart voor Kelsey Rozenberg die uiteindelijk Maaike der Ree zou moeten laten voorgaan, nadat deze een felle strijd had geleverd met Fardau de Ree en een steeds hard buitenom rijdende Annelies Veensma. Deze probeerde op de finish Fardau de Ree nog van het podium te stoten maar kwam enkele centimeters te kort. De 250cc kende een sterk optreden van Marco Hoeksema die alle drie de manches wist te winnen .Lazar de Vries werd uiteindelijk tweede en Sven Venema werd de derde podiumganger. Arjan de Jong had op de nieuwe GasGas de kat even uit de boom gekeken, maar kwam in de laatste manche keurig als derde binnen en werd vijfde in de einduitslag. De 500cc had met 9 deelnemers een leuk startveld. Na enige jaren zagen we hier ook Jan de Vries weer aan het lint verschijnen. De conditie was nog niet helemaal op niveau, maar met een zevende plaats in de uitslag was het een goed debuut. De andere herintreder, Wilson Cuperus schopte het tot de finale. Hier werd hij knap vierde achter winnaar Olav den Engelsman, Tony Blok en Abe Kooistra die allen ook al hun serie hadden gewonnen. Zo kwamen we aan het einde van een unieke dag in een uniek jaar, waarin Corona nog steed een hoofdrol speelt. Toch bleek het organiseren van een wedstrijd, wat velen niet lukte, Mans Engel en de zijnen uitstekend af te gaan. We waren er ook wel weer eens aan toe......

 

(foto's: Marco Hoeksema domineerde de 250cc klasse  -  herintreders Jan de Vries en Wilson Cuperus welkome aanvulling 500cc  -  Maaike de Ree (97) voor Chantal Kin (6) in de damesklasse  -  Jacob Alkema had het ook weer naar zijn zin vandaag)